یایم نه نیا
عاقل بوووم.
ئیمدال عاشق بیم.
...............................................................
مادرم
یادم نداد
عاقل باشم.
پس عاشق شدم.
ئگه رِد ئاساره هه م مه ِسله ت بیم
ئه ژ غه م ته ریکی ِوت.
بیمه ده نگاویز دار
ئه ژ دیسات ته وه ر ِوت
بیمه ریچاو بالوِنه
زندون ته نگ قه فه س نشو دا.
ِم مه نم ئو ِدل
ئه ژ ته نیایی نیسه ن ئو ئه ژ
ده رد ِوت.
.....................................................................................................
باستاره هم داستان شدم
ازغم تاریکی گفت.
همنشین درخت شدم
ازستم تبر گفت.
سنگ صبورپرنده شدم
اشاره کرد به زندان قفس
با دل خلوت کردم
ازتنهایی نوشت و
ازدرد گفت.
کردنشین خاورمیانه به طور خاص ازآن بنام کرد یاد می شود.نام تاریخی سرزمین ایل کرد براساس
اسناد ومدارک"صفحه کرد"است.
مردم ایل کردغیراز صفحه کردکه شامل حوزه جنوبی استان ایلام است درشهرهای استان خوزستان و
شهرستانهای ایلام،مهران،کرمانشاه،بندرعباس،خرم آباد،رومشکان،چندآبادی ازاستان قم و
درکشورعراق بصورت پراکنده زندگی می کنند.احتمالا خانوارهایی ازاین ایل درخراسان شمالی زندگی
می کنند.زبان این مردم ،زبان ایل کردیا"آبدانانی "ازشاخه های کردی جنوبی است. ازگذشته تاکنون
شاعراان این خطه" شعرهجایی باوزن درونی"برخلاف شعرباوزن عروضی،طبع آزمایی می کنند.
که به وزن وقافیه محدود می شود وریشه درادبیات ایران باستان دارد.ومرتب درحال تکراراست
حقیر باشناختی که از زبان نیاکانم دارم حدود چند سال است درساختار این گونه شعردگرگونی ایجادنمودم وبااستفاده ازواژگان کهن آن اشعاری سپید سروده ام.
رودارود دویرج،
در گهواره ی دو کوه
تکیه داده به دردهایش
در حسرت فرداهای روشن
آبدانان،
چشم دوخته به اندیشه ی کودکان خویش
خاستگاه ایل من
