ئاویانو
رووله روول دویرج یای وه گوش
گاوه دایه ده ره لی
ده هه لورک دو کو
ده حه سرت رووزگار رووشن
    ئاویانو
چاوی هه دم ده س زاروو وه لی
مالگ ئیلم
....................................................................................
 آبدانان
به گوش می آید.

 رودارود دویرج،

در گهواره ی دو کوه

تکیه داده به دردهایش

در حسرت فرداهای روشن

آبدانان،

چشم دوخته به اندیشه ی کودکان خویش

خاستگاه ایل من