5)بدترین چیزی که به هویت انسان ضربه میزندخودباختگی است.بسیاری ازدانشجویان بایدبدانندتحصیل دریک دانشگاه ازکلان شهرهای کشورخیلی خوب است ولی به معنای فراموشی زبان وآداب نیاکان خویش نیست.درجاها ومناطق دیگردانشجویان برروی زبان مادری خودکاروتحقیق می کنندودربعضی رشته ها
پایان نامه کارشناسی ارشدودکترای خود رادرموردزبان ،گویش وحتی شاعرهمزبان خویش می نویسند.شایسته است دانشجویان ایل وتبارم هم گوشه ی چشمی به این کارپسندیده داشته باشند.6)تدوین لغت نامه ویژه زبان آبدانان:درشاخه های دیگرزبان کُردی کارهای ماندگاری صورت گرفته مانندفرهنگ کُردی بوره که یی یافرهنگ لغت "هژار"شایسته است عزیزانی دست به کارشوندوهمه ی واژگان این زبان برای نسل آینده به کتاب تبدیل شود.7)ازمشکلات اساسی ماعدم دسترسی به رسانه هابه ویژه صداوسیمای مرکزایلام است.ای کاش مسئول صداوسیمای مرکزایلام وهمکارانش میدانستندجمعیت گویش وران صفحهِ کُردچقدراست ودست کم مجری ازمیان کُردزبانان این خطه سهمی دراجرای برنامه هاداشت.
8)مهمترین متولی حوزه ی فرهنگ وهنراداره ی فرهنگ وهنرهرشهراست.برنامه هایی ادارات فرهنگ وارشاداسلامی که درصفحه کُردبرگزارمیشود.درنقدوبررسی شعروشب شعرها به صورت گُزینشی وموضوعی است ودرحقیقت برای پرکردن گزارش وبیلان کارصورت میگیردوارتباط مثبت وتخصصی بازبان وگویش های این منطقه
ندارد.وباکمال تاسف حوزه هُنری هم که فقط درمرکزاستان فعال است وهیچ شعبه نمایندگی درشهرستانها نداردتاکاریاز پیش ببرد
درادامه ی شعرکلاسیک،این شعرنیمایی وسپیداست که باعث پویایی وتقویت زبان شیرین فارسی شده است.سالهاست که سایرمناطق کُردنشین بااین قالب طبع آزمایی میکنند.ولی شاعران صفحه کُردهنوزاشعارخودرادرقالب هجایی یاکلاسیک میسرایند.
باکمال تاسف شعردراین سرزمین به وزن وقافیه محدودشده ومرتب داردتکرارمی شود.
نگارنده ی این سطورچندسال است که اشعارکُردی رادرقالب" نو"باموضوع طرح وترانه
شعربلند میسرایم امابه تنهایی مشکل گشا نخواهم بود.ازکُردی سرایان این حوزه انتظار
می رودجهت تقویت وپُربارکردن این زبان درقالب نو"شعرامروزی"هم طبع آزمایی
کنند.۹)باتوجه به خیل شاعران وهنرمندان ونخبگان واهل قلم دراین دیاربه چاپ نشریه ای نیازضروری هست .درست نیست که چشم به راه دیگران باشیم تا فرهنگ وهنرما رامعرفی کنند............
مرگ هُنرمندراباورندارم همچنان که نام شاعران درگُذشته ی این خطه هنوزدر
دلها زنده وبرزبانها جاری است.
1)درزمان حکومت زندیه وسالهایی ازدوره ی قاجاریه ریاست ایل کُردبه دست ادیب داناوسیاست مَدارتوانا"محمدرحیم خان کُرد"بود.مه رِیم کوردشیرین زبان وسخنوربوده وفی البداهه شعرمیسروده است.اوبسیاری ازپیامهای حکومتی خودرابازبان شعربه زیردستانش ابلاغ میکرده است.بیگمان اوازنوادرروزگاروبزرگانی است که نامش براوج عزت صفحه ی کُردهمواره میدرخشد.
2)باتوجه به شواهد ومدارک،دوران والی گری خاندان ابوقداره دوران سیاه وبدبختی صفحه کُرداست.دراین زمان هزاران نفرازایل کُردوایلات همجوارازجوروالیان وناتوانی درپرداخت مالیات وتنگدستی وستم به کشورهمسایه عراق پناه بردندوخانه وکاشانه خویش راترک کردند."هواسعلی ماسپی "شاعرشجاع ایل کُرددراین برهه بازان شعربه والی وقت که ازمردم بیگاری می کشیدهشداردادوسبب شدتامردان ایل کُردراازیک کارسخت وطاقت فرسا معاف نماید.
3)قاسم خان مرادخانی:شاعروخوشنویس بزرگ ایل کُرد.معروف است که قاسم دیوان شعری بادست خط خویش داردکه معلوم نیست دردست چه کسی است.
4)کاظم شاعرزرگوش: شاعری توانا وبذله گوکه اشعارش سهل وممتنع است.
5-سیدطاهرقوام زاده6-شاه محمدمیرزایی7-ملاطهماس نصیری8-علیقلی پیرانی
9--نه سِ خشکوه ن 10-علی حسین ماسپی11-مه حِسن ماسپی12-فاضل ماسپی
13-مریدخان پیرانی14-بگ محمدعلیمرادی15-منصورنوروزی16-نورعلی نوروزی17-علی محمدعلیمرادی18-جافرشفیع19-سیدفرصت الله موسوی مقدم20-یوسف سُرخی21-مومه مریم آبادی22-خانم عزیزبانو23-خانم شاه پری تشمال24-ناصرمیرزایی
25-فتح الله مزرعه26-سلطان حسین شریفی27-جعفرپیرمحمدی 28-اصغرخرمی نیاو......
وازشاعرانی که اکنون آوازه خوان سرزمین خویشند میتوان افرادذیل رانام برد:
1-کیومرث مرادی2-قدرت ملکی3- رحیم کوچکی4-قدرت صیدی 5-نادرجابری 6-محمدناصری7-بهزلدهمیالی
8-شریف نوروزی 9-خیرعلی نوروزی 10-یاسرسهرابی11-عبدالحسین مردانی12-عبدالحسین نوروزی13-مجیدمجیدی راد
14سیدجمال حسینی15-تورج حاصلی16-قاسم عبدالهی17-علی نوروزی18-شیخ حسین نظری19-عیسی باقری
20-مبارک نصیری21-ابراهیم هادیزاده22-علیمرادقمری23-تیمورپیری24-سوخته حق نژاد25-جمشیدغلامی
26-نامدارایمانی و....
بقلم محمدعسگری ماسپی شاعروخوشنویس آبدانانی
